و من در بلند، چون تو را که لبخند می زدم هی، که نشسته ای و خسته ای و آسمان شاهزاده های کوچکت را، ستاره وار پر می کرد کسی که من نبود و آخ می کشید سرم در حقارت سِنت های نزدیک، ببخشید ولی، چند دلار می شد این گل؟